وقایع و مناسبت‌های ماه ذی الحجه

ماه ذی الحجه از ماه های مقدس و شریف در نزد مسلمانان است. وقتی این ماه فرا می رسید مسلمانان اهتمام ویژه ای به عبادت داشتند به خصوص در دهه اول ماه ذی الحجه که در احادیث پیامبر(صلی الله علیه و اله و سلم) بر فضیلت آن تاکید شده است. چنان که رسول الله(صلی الله علیه و اله و سلم) در حدیثی می فرمایند: «عمل خیر و عبادت در هیچ ایامی در نزد حق تعالی محبوب تر از دهه اول ذی الحجه نیست.». در بعضى از روایات آمده است، شب هاى دهگانه اى که قرآن در سوره «والفجر و لیال عشر» به آن سوگند یاد کرده است، شب هاى دهه اوّل این ماه شریف است (تفسیر قمى، جلد 2، صفحه 419) و این سوگند به خاطر عظمت آن است.

اول ماه ذی‌الحجه:

روز ولادت حضرت ابراهیم خلیل (علیه السلام)، پیامبر بزرگ و بت شکن و بنا کننده خانه کعبه است.

همچنین بنا بر نقل «شیخ طوسی» این روز، روز ازدواج امیر مومنان علی (علیه السلام) و حضرت صدیقه کبری فاطمه زهرا (س) (در سال دوم هجری ) است.

روز هفتم ماه ذی الحجه:

وفات امام محمد باقر (علیه السلام) ( در سال ۱۱۴) در چنین روزی واقع شده است.

روز هشتم ماه ذی‌الحجه:

این روز را روز« ترویه» می‌نامند. «ترویه در لغت به معنای سیراب کردن، و آب ذخیره نمودن است». در سابق که در عرفات آب نبود، حجاج روز هشتم آب برای وقوف در عرفات در روز نهم از مکه با خود می‌برند.

روز نهم ذی الحجه:

روز عرفه است که روزی بسیار با فضیلت است و حاجیان آن روز را در صحرای عرفات به یاد خدا هستند، همچنین این روز مصادف است با سال روز شهادت حضرت مسلم‌بن عقیل (علیه السلام) در شهر کوفه ( در سال ۶۰ هجری قمری).

روز دهم ماه ذی‌الحجه:‌

روز عید قربان است که از اعیاد مهم اسلامی است.

روز پانزدهم ماه ذی‌الحجه:

در چنین روزی میلاد مسعود حضرت امام علی النقی (علیه السلام) در سال ۲۱۲ هجری قمری واقع شده است.

روز هیجدهم ماه ذی الحجه:

روز عید سعید غدیر، عید ولایت و امامت، از اعیاد مهم اسلامی است. آن روز پیامبر گرامی اسلام (ص) به فرمان خداوند، علی (علیه السلام) را به امامت و جانشینی خود منصوب کرد. این واقعه در سال دهم هجری در سرزمین «خم» نزدیکی مکه کنار غدیر (برکه آبی) واقع شد. و لذا آن را عید «غدیر خم» می‌نامند. مرحوم «علامه امینی» در کتاب شریف «الغدیر» که در ۱۱ جلد نوشته شده است، روایات فراوانی را از طریق اهل سنت راجع به جریان غدیر خم، نقل می‌کند که جای تردیدی برای هیچ فرد با انصافی باقی نمی‌گذارد.

روز بیست و چهارم ماه ذی الحجه:

روز «مباهله» است، روزی است که رسول خدا (صلی الله علیه و اله و سلم) با نصارای نجران «مباهله» کرد، و پیش از آن که مباهله صورت گیرد مسیحیان نجران، پشیمان شده و از مباهله صرف نظر کردند. این جریان در سال دهم هجری واقع شده است. ( داستان آن را در ذیل اعمال روز مباهله شرح خواهیم داد).

همچنین در این روز حضرت امیرالمومنین علی (علیه السلام) در حال رکوع انگشتر خود را به سائل داد و آیه (انما ولیکم الله و رسوله) در همین رابطه نازل شد.

روز بیست و پنجم ماه ذی الحجه:

روز نزول سوره «هل اتی» است. پس از آن که حضرت علی (علیه السلام) حضرت فاطمه (علیها السلام)، امام حسن (علیه السلام) و امام حسین (علیه السلام) و جناب فضه، برای ادای نذر خویش که برای شفای امام حسن و امام حسین (علیهم السلام) کرده بودند، سه روز روزه گرفتند و در روز اول غذای افطار خود را به مسکین دادند و با آب افطار کردند و در روز دوم به یتیم و روز سوم به اسیر دادند این سوره در مدح آنان نازل شد